loading...

Doğrudanmı səhiyyə birinci dərəcəli məsələdir?..

Doğrudanmı səhiyyə birinci dərəcəli məsələdir?..“Səhiyyə bizim üçün əziz, qiymətli sahədir”
(Heydər Əliyev)

“İnsanların sağlamlığı bizim üçün birinci dərəcəli məsələdir”
(İlham Əliyev)

Bu fikirləri paytaxdakı uşaq poliklinkalarının birində lövhədə oxudum. Görəsən, səhiyyə haqqında söylənmiş bu fikirlər bu gün tibb işçilərimiz doğruldurmu? Bunu bilmək üçün bu sahədə nələrin baş verdiyinə diqqət edək. Azərbaycan səhiyyəsi cəmiyyətin sağlamlığı üçün nə edir? Bu sualın cavabını vermək üçün Azərbaycanda ixtisaslı kadrlar zəruridir. Əfsuslar olsun ki, Azərbaycan təhsil sahəsində irəli getmədiyindən zaman-zaman bu göstəricilərə nail ola bilmirik.

Bu gün birmənalı şəkildə deyərdim ki, öz peşəsini sevən gənc savadlı kadrlar yox dərəcəsindədir. Təəssüf ki, yaş məhdudiyyəti qoyularaq həkimlərin və müəllimlərin təqaüdə göndərilməsi də cəmiyyət tərəfindən birmənalı qarşılanmadı. Bu gün cəmiyyətin səriştəli kadrlara çox ehtiyacı var. Çünki yeni gənc kadrlar praktik cəhətdən çox zəifdirlər. Əksəriyyətini də maddiyyat düşündürür. Bəzən həkimləri də qınamaq olmur. Onlar hansı məvacibi alır ki, gözlərini xəstələrin cibindən yığsın? Bu gün demək olar ki, həkimləri və müəllimləri camaat dolandırır. Məvacib deyilən bir şey onların cibinə normal məbləğ şəklində girmiş olsaydı, əlbəttə, xəstələr bu gün əziyyət çəkməzdilər. Kimdir müqəssir? Bu salın cavabı isə birmənalıdır.
Düzdür, savadsız kadrlarla yanaşı, xaricdə təhsil almış həkimlər var, lakin onların əksəriyyəti ya valideynin təkidi ilə, ya da gələcəkdə mənfəət xatirinə həkimlik peşəsinə sahib olublar. Baxmayaraq ki, avropalaşan dövrdə yeni təhsil qaydasına əsasən Səhiyyə Nazirliyi də Təhsil Nazirliyi kimi həkimləri attestasiyadan keçirir(?!) lakin, istənilən nəticə təəssüf doğurduğundan xəstələrin taleyi sual altında qalır. Əgər ixtisaslı həkim (belə demək mümkünsə) yox dərəcəsinə enibsə, cəmiyyətdə hansı sağlam nəsildən söz etmək olar? Elə bu səbəbdən də imkanı olan xəstələr xaricdə müayinə və müalicəyə üstünlük verirlər. Bəs imkanı olmayanlar neyləsin? Başqa-başqa sahələrdə çalışan həkim kadrlar öz peşələrinə qazanc məmbəyi kimi baxırlar. Baxmayaraq ki, Azərbaycan nefti-qazı olan dövlətdi, görəsən, vətəndaşların düşdüyü vəziyyətdən, klinkalardan, xəstəxanaların qiymətlərindən səhiyyə naziri Oqtay Şirəliyevin xəbəri varmı? Bu sualı mən özümə verirəm. Halbuki nazir birbaşa olanlardan xəbərdardır. Heç inanılası deyil ki, Oqtay Şirəliyevin xəbəri olmasın ki, bu gün doğum şöbələrində savadsız həkimlərin səriştəsizliyindən nə qədər ana və uşaq ölümləri baş verir. Nazir hətta bibaşa bilir ki, dövlət xəstəxanaları da bu gün “xozraşot” adı altında açıq bazar yaradıb və “qaz vurub, qazan doldurur”. Hər həkimin qohumuna həvalə etdiyi apteklər kimin diktəsi ilə fəaliyyət göstərir? Doğrudanmı, səhiyyə nazirinin dərman monopoliyasından xəbəri yoxdur? Hər həkimin aptekində dərmanlar başqa-başqa qiymətlərə xəstələrə sırınır. Yəni bundan da nazirin xəbəri yoxdur? Açılan özəl klinikalar bir yana, dövlət xəstəxanalarında nələrin baş verdiyini Səhiyyə Nazirliyi bildiyi halda, heç bir tədbir görülmür. Əgər nazirlik prezdentin şüarını öz şüarı bilsəydi, üzərinə düşən vəzifədən sui-istifadə etmək yox, öz sahələrində operativ çalışardı. Çox istərdik ki, gec da olsa, yuxudan ayılıb başa düşəydilər ki, bu gün yeni ailə quran cütlüklər uşaq dünyaya gətirməkdən imtina edirlər. Niyə? Səbəbi aydındır, çünki ailə qurmaq üçün cütlüklər banklardan kredit götürür və uzun müddət ödənişlərin stresini yaşayır, həm də düşünür ki, bir övlad dünyaya gətirmək üçün ən azı ona yenidən 10 min manat lazımdır. Deməli, ailə quran cütlük kreditə məhkum olmalıdır. Əslində kreditlər yazıq millətin, insanların həyatına son qoymaqdadır. Cünki bəzi insanların qazancı götürdüyü krediti ödəməyə yetmədiyindən naümid halda çıxış yolunu intihar etməkdə görür. Hər gün mətbuatdan, sosial şəbəkələrdən ürəkağrıdan belə xəbərləri almaqdayıq. Belə sual yaranır, görəsən, dövlət idarə olunurmu? Bəlkə söz etdiyim məsələlərdən ölkə başçısının xəbəri yoxdur? Bu suala cavabı düşünənlər, cavab tapmağa çalışan jurnalistlər çoxdur. Axı ölkə başsız deyil. Həm də ki, yuxarıda qeyd etdiyim şüarların müəllifləri prezidentlərdir. Yəni kreslolarını özəlləşdirən məmurlar bu qədər sərbəst olublar ki, prezdentin fikirləri ilə hesablaşmırlar? Yaddan çıxarmayaq ki, Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev də deyir ki, “Səhiyyə bizim üçün birinci dərəcəli məsələdir”. Birinci dərəcəli məsələni məmurlar heç sıfır bucaq altında da görmürlər. Budurmu bizim prezidentə dəstəyimiz, onun arxasında dayanmağımız? Unutmayaq ki, müharibə vəziyyətində olan bir dövlətin başçısı bütün sahələrə nəzarət edə bilməz. Hətta Prezident özü çıxışlarında bu fikirləri vurğulayaraq bəzi olaylardan xəbərsiz olduğunu etiraf edərək, komadasından lazımi tədbirlər görülməsini tələb edib. Nazirliklərdə kreslolarını özəlləşdirib oturan məmurlar, Prezidentin fikirlərinə biganə yanaşdığından, ölkədəki bəzi çatışmazlıqlar qələmi dürüst jurnalistlər tərəfindən mətbu orqanlarda işıqlandırılır ki, prezdentə məlumat verilsin. Nəticələri acı məsələlərdən Prezident xəbərdar olunca, cinayətlərin başında dayananlar min bir yolla jurnalisti ya aradan götürür, ya da şərləyərək barmaqlıqlar arasına saldırırlır. Bir sözlə, bu gün ölkədə bir çox sahələrdə çatışmazlıqlar hökm sürməkdədir, nəinki səhiyyədə...
P.S. Əgər bəzi qanunlarımız kağız üzərində qalırsa, bəs bu qaragünlü millət başına haranın daşını töksün, dərdini kimə söyləsin? Бесплатные шаблоны для 10.5Forex Портал для чайников

вклады под проценты
инвестиции в интернет проекты
Paylaş:   

Oxşar olan digər xəbərlər